Angst is nooit een
goede raadgever

Stel je eens voor dat we nooit bang waren voor wilde dieren. Dat we vrolijk zouden wandelen in een bos dat in brand stond. Dat we onbezorgd in een rivier zouden duiken, terwijl we niet weten hoe te zwemmen. Er zouden vandaag niet veel mensen op onze aarde rondlopen.


Er is niets mis mee om af en toe bang te zijn. Het houdt ons alert en zorgt ervoor dat we in gevaarlijke situaties de juiste keuze maken. Al van in de oertijd weten mensen dat ze moeten weglopen wanneer er een leeuw opduikt. Zelfs de stoersten onder ons kunnen niet beweren dat ze nooit schrik hebben.

Bang zijn wordt pas een probleem als het je doen en laten volledig gaat overheersen. Als je zo bang bent dat je overal en altijd gevaar meent te ontwaren. En vooral, als de schrik overslaat in een onbestemde angst. Wie begint te roepen als hij een spin ziet, hyperventileert als hij in een lift stapt of in een brede boog om grote massa’s heen loopt, weet tenminste waar hij bang voor is en kan op zoek naar manieren om ermee om te gaan.


Voel je voortdurend angst, maar is het onmogelijk te benoemen waarvoor precies, dan is het een stuk moeilijker om ermee aan de slag te gaan Je kunt als buurtbewoner bang zijn wanneer er geruchten opduiken dat er een hoge windmolen gebouwd zal worden, maar dan weet je ook dat je kunt informeren wat ervan aan is en welke plannen er op tafel liggen. Een algemene angst voor allerlei klimaatmaatregelen waarvan we nog niet weten watze zullen inhouden, is veel moeilijker tegen te gaan. Mensen kunnen om allerlei redenen bang zijn voor een asielcentrum in hun dorp. Een ontmoeting met de mensen die er wonen, kan veel ongerustheid wegnemen. Maar een niet te definiëren angst voor toekomstige migratiestromen, laat zich niet zomaar verdrukken.


Deze tijden van nooit geziene veranderingen vormen jammer genoeg een uitstekend klimaat om mensen angst aan te praten. Het is een pervers wapen waar steeds vaker gebruik van wordt gemaakt. Angst inboezemen voor iets onbestemds maakt mensen kwetsbaar. En kwetsbare mensen zijn makkelijk te beïnvloeden. Net daarom is het hoogtijd voor een tegenbeweging. Een die de relatie met mensen aangaat in plaats van angst te zaaien. Een die kaders aanreikt die het mogelijk maken om met verandering om te gaan. Hoop geven is veel moediger dan angst inboezemen. Wie verandering wil zien slagen, moet hoop zaaien.


Luc Van Gorp,


Voorzitter CM