Caroline is dolgraag op pad, zegt ze. Gelukkig maar, want als ergotherapeut doet ze soms wel zes huisbezoeken per dag. Vandaag gaat ze langs bij Jeannine, Kelly, Leo en Christiane. Ze hebben uiteenlopende vragen met één gemeenschappelijk verlangen: zelfstandig thuis blijven wonen, mits wat hulp en aanpassingen.  

Jeannine Holemans: 'Eens een douche kunnen nemen'

Jeannine Holemans (74): 'Een douche kunnen nemen'

‘Je weet nooit wat er komt. We willen voorbereid zijn, ook op de slechte scenario’s’, begint echtgenoot Jos. Vrouwlief Jeannine heeft al jaren zware heup- en rugproblemen. Een tijdje geleden besliste het koppel om alle kamers in hun woning op één niveau te brengen. 

Zich wassen, doet Jeannine in bad. Daarvoor liet het koppel jaren geleden een badlift installeren. Maar afgelopen zomer bleek dat een makkelijk toegankelijke douche geen overbodige luxe is. ‘Met dat hete weer in bad moeten, is heel onaangenaam’, zegt Jeannine. ‘Bovendien blijft het ook met de lift een uitdaging.’  

Jammer genoeg is de rand van hun douchebak te hoog, Jeannine krijgt haar benen niet getild. ‘Een inloopdouche zou beter zijn’, stelt Caroline voor. ‘Met een opklapbaar zitje en handgrepen. Idealiter is hij minstens één vierkante meter groot. Zo kan er iemand bij als er hulp nodig is bij het wassen.’  

We gaan rond de tafel zitten om de voorgestelde aanpassingen rustig te overlopen. Omdat Jeannine een erkenning heeft bij het VAPH*, kan Caroline tegemoetkomingen aanvragen zodat de welkome verbetering geen dure grap wordt. 

Kelly Lentini: 'Er graag eens alleen op uit'

Kelly Lentini (42): 'Er graag eens alleen op uit'

Bij het volgende bezoek zwaait de voordeur automatisch open als we aanbellen. Kelly zit met een stralende glimlach aan tafel te wachten. Ze stelt ons meteen voor aan Wendy, haar verzorgende, die in de keuken bezig is. ‘Mijn ogen, oren, benen, hersenen, mijn alles.’ 

Kelly is voor bijna alles aangewezen op de hulp van anderen. ‘Daardoor ben ik nooit alleen en dat vind ik moeilijk’, licht ze toe. Ze heeft een zeldzame bindweefselaandoening en wordt almaar minder mobiel. Buiten gebruikt ze haar rolstoel, maar haar wereld verkleint omdat de kracht in haar armen steeds minder wordt. 

Onlangs probeerde Kelly een elektrisch trekwiel uit dat de rolstoel aandrijft, en dat ze er zelf op kan monteren. ‘Het zou mijn vrijheid enorm vergroten: zo kan ik mijn dochter naar de dansles brengen, zelf naar de kinesist rijden en gewoon eens een luchtje scheppen als ik daar zin in heb. Banaal misschien, maar dat zou me enorm deugd doen.’ 

Ook Caroline is overtuigd van de aanschaf van het wiel. Ze lijst alle argumenten netjes op om de aanvraag voor tegemoetkoming voor te bereiden. Als alles volgens plan verloopt, zal Kelly het wiel snel kunnen gebruiken. 

Leo Claes lijdt aan de ziekte van Parkinson

Leo Claes (65): ‘Ongemakken verlichten, isolement doorbreken’

Leo heeft een ernstige vorm van Parkinson. De problemen die de ziekte met zich meebrengt, zonderen Leo en zijn echtgenote Godelieve een beetje af van de buitenwereld. Toch ziet Caroline heel wat kansen.  

‘Om buiten te wandelen zou je je stok  kunnen gebruiken’, suggereert ze. Die heeft hij, maar hij is niet op de juiste hoogte afgesteld, ziet Caroline. In een handomdraai is de stok aangepast. ‘En misschien word je met een scooter opnieuw wat mobieler’, zegt Caroline. ‘In de Goed thuiszorgwinkel kun je een testritje maken. Dat zou jullie weer wat vrijheid geven, toch?’  

Eten gaat ook niet meer zo makkelijk voor Leo en gebeurt dus steeds minder in gezelschap. Aangepast bestek blijkt het uitgelezen hulpmiddel. Caroline toont geduldig hoe je de lepel gebruikt. ‘Hij is extra zwaar en heeft dikke handvatten, ideaal voor mensen met Parkinson.’  

Caroline vraagt Leo ook waar hij vóór de problemen zijn vreugde uit haalde. ‘Voor mijn zicht achteruit ging, was lezen een passie’, vertelt hij. Caroline is vastbesloten om dat opnieuw haalbaar te maken. ‘Luisterboeken kunnen een alternatief zijn. Ik bezorg je snel de nodige info’, belooft ze.  

Christiane is al enkele keren gevallen in haar woning.

Christiane Jacquemin (75): ‘Bang om opnieuw te vallen’

‘We hadden onze woning zo gebouwd dat alles gelijkvloers zou zijn op onze oude dag’, legt echtgenoot Willy uit. ‘Precies om niet van de trap te vallen. Maar het is toch gebeurd. Christiane viel in de kelder vanaf de bovenste trede.’ 

Willy vertelt het op luchtige toon, maar was flink geschrokken toen hij Christiane in een plas bloed vond. Ze viel op haar hoofd en herinnert zich niet wat de val veroorzaakte, wel dat het koud was op de grond.  

Christiane bracht twee weken door in het ziekenhuis. Na haar thuiskomst kwam Caroline langs. Ze oefenden samen nieuwe methoden om zich te verplaatsen. ‘Actief blijven is een belangrijk onderdeel van valpreventie’, legt Caroline uit. ‘Stilzitten leidt tot verminderde spierkracht, evenwicht en mobiliteit en verhoogt het risico op vallen.’  

Caroline vroeg een rollator aan voor Christiane, adviseerde om losliggende tapijtjes en draden te verwijderen en zo veel mogelijk handgrepen te installeren in vaak gebruikte ruimtes. ‘Christiane maakt beter ook geen bruuske bewegingen als ze rechtstaat uit een zetel of stoel, of als ze uit bed komt’, adviseert Caroline.  

‘Vaak spelen gedragsmatige factoren een rol bij vallen’, gaat Caroline verder. ‘Energieke ouderen zijn geneigd risicovol gedrag te vertonen in het dagelijkse leven, bijvoorbeeld door zich te haasten.‘ Dat beaamt Christiane volmondig. ‘Je hoofd zegt dat je het nog kunt, maar je lichaam doet jammer genoeg niet altijd meer mee’.  

Ontdek ook